Opis: Park maszyn ciasny, acz urokliwy jak korytarze w pobliskiej jaskini Kostanjeviszka jama. Właściciel miejscowego klubu przechowuje do dziś rachunek za kolację z „profesorem z Oxfordu”, gdy duński mistrz przyjeżdżał grać w golfa na posępnym zamku Mokrice. Największa papiernia na Słowenii, szmer Sawy, zamyślone twarze mnichów i serdeczni właściciele winnic, którzy napoją przydrożnych wędrowców. Kucharz lepiący lokalną odmianę pierogów „żlikrofi” odstawia kieliszek na hasło Polska i wspomina finał MŚ par z 1980 roku, gdy jeźdźcy z orzełkiem na piersi sięgnęli po srebrny medal. „Ściany w szatni na stadionie Matije Gubca oddychały wtedy duszą” – szepce góral i płacze...

Opis: Było to przed wiekami, gdy głośnej sławy rycerz Filip Wieniawita wyratował z opresji Dąbrówkę, przyszłą żonę Mieszka I, a w dowód uznania otrzymał dobra ziemi wschowskiej wraz ze wsią Leszczyną. Rycerz ów jął nazywać jej mieszkańców Leszczyńskimi. „Kto Leszczyńskich nie zna, ten Polski nie zna” – mawiano o znanym magnackim rodzie. „Kto chce obejrzeć dobry speedway na bajkowo podniesionych łukach, powinien przyjechać do Leszna” – mawia trzykrotny mistrz świata rodem z Esbjerg, który błyszczał na stadionie im. Alfreda Smoczyka w 1984 roku. W Lesznie i dziś mężnych rycerzy nie brakuje: Krzysztof Kasprzak i Leigh Adams, którzy gotowi krwi upuścić i zbroję przybrudzić dla wiernej, eklektycznej publiczności...

Opis: Stadion oficjalnie otwarty 29 maja 1958 roku odradza się po potężnych tąpnięciach. W Goeteborgu wierzą, że prawdziwe piękno rodzi się po tragedii… 8 czerwca 1985 koncert gwiazdy amerykańskiego rocka oglądało 64,312 widzów, którzy w amoku doprowadzili do zapadnięcia się części konstrukcji. W 2003 roku tor nie nadawał się do walki, a zawody przerwano po 3 biegach. Ullevi gościło 9 finałów światowych, z których największą frekwencją cieszył się turniej rozegrany 6 września 1974 roku. Ole Olsen marzy, aby w 50 rocznicę zbudowania Ullevi wyrównać rekord publiczności. 38 390 widzów, którzy otulą się piękną morską falą wieńczącą koronę stadionu i popłyną ku gorącym emocjom. Ole obiecuje, że pokryje tor magicznym pyłem i kibice zobaczą więcej niż 3 wyścigi...

Opis: Idziesz spacerkiem ze stacji metra Oesterport, wokół mnóstwo zieleni, ptaszki śpiewają, aż tu nagle wyrasta przepiękna bryła narodowego stadionu Duńczyków. Dach ważący 550 ton zamyka się bezszelestnie w tempie 8 metrów na minutę, a w pół godziny cały obiekt można ogrzać do temperatury pokojowej nawet wtedy, gdy na zewnątrz jest -7 stopni! Technologii nie trzeba używać, gdy na Parken goszczą żużlowcy, a charyzmatyczny Nicki Pedersen doprowadza do spazmu 30-tysięczną publiczność. W Kopenhadze mechanicy bardzo długo myją motocykle po piątkowym treningu, ale trudno, aby było inaczej, skoro w bliskim sąsiedztwie parku maszyn znajdują się trawniki, na których wylegują się roznegliżowane Skandynawki...

Opis: Ach, gdyby Rzymianin Aulus Didius Gallus, założyciel Cardiff, mógł przyjrzeć się Millennium Stadium. Walijski klejnot architektury dorównuje pięknem akweduktom budowanym przez Gallusa. Cztery 90-metrowe maszty, 56 tysięcy ton betonu i stali wyglądają imponująco. Gospodarze stadionu troszczą się o to, aby odstraszać fruwające mewy i gołębie „zatrudniając” na pełny etat ptasiego arystokratę – sokoła pieszczotliwie zwanego „Tatuśkiem”. Wieść o magii tego stadionu rozniosła się lotem błyskawicy. Nawet brytyjski kierowca F1 oniemiał z wrażenia oglądając triumf Chrisa Harrisa i eksplozję fanów. Walijscy księgowi też byli zachwyceni: podczas GP na żużlu, kibice zbliżyli się do piwnego rekordu fanów rugby, którzy w trakcie meczu Walia - Francja wypili 77 184 ponadpółlitrowych kubków „złotego z pianką”...

Opis: Szef praskiego klubu doskonale pamięta złote czasy czeskiego żużla. Nie pozwala też zapomnieć zagranicznym gościom o urokach złotej Pragi goszcząc ich znakomitym winem sprowadzanym z Moraw. Zanim położy spać swych przyjaciół w zaciszu parku Stromovka, tuż za cesarskim młynem, motocykle zakradną się w uliczki starej Pragi. On wie jak przyciągnąć turystów zasłuchanych w Mozarcie i zaczytanych w książkach Franza Kafki prezentując speedway na wielkiej scenie zbudowanej na Vaclavaku. Gorzej, że jego podwładny toromistrz nie bardzo wie jak przygotować tor na Markecie na zawody Grand Prix...

Opis: Nic dziwnego, że w leśnych ostępach wokół Malilli panuje iście meksykańska atmosfera. Powiew szaleństwa przywędrował z XIX-wiecznego Meksyku ogarniętego pasjonującą grą w karty o nazwie … Malilla. To rozgrywka wymagająca mocnych nerwów, w której uczestnicy 4 graczy. 12 czerwca 1929 roku żużlowcy zastąpili karty i po raz pierwszy wyjechali na tor Malilla Motorklubb. Va banque lubią zagrać nie tylko Andreas Jonsson i rekordzista toru, Hans Andersen, ale również właściciele obiektu, którzy chcą zadaszyć kameralny obiekt, aby spełnić nowoczesne wymogi. Ach, gdyby tak zamienić 310 metrów toru na 310 stopni meksykańskiej piramidy i złożyć hołd tonącym w ekstazie żużlowcom...

Opis: Drugie miasto Łotwy tonie w duchu nieskrępowanej wolności. Ochroniarzom pilnującym wjazdu do parku maszyn wystarczy rzucić hasło „speedway”, po czym z uśmiechem na twarzy uchylają bramy przygodnym przechodniom. Na Wschodzie ludzie są niezmiernie gościnni, a przy tym rozumieją sport. Łotysze tworzą wyjątkowy klimat na trybunach, gdyż biją brawo wszystkim uczestnikom Grand Prix. Przeto dziwują się, kiedy Olsen głośno pokrzykuje ganiąc ich za naganne przygotowanie toru, skoro oni z sercem na dłoni biegną spełnić każde jego życzenie...

Opis: Powiadano przed wiekami, że okrutnie długo bracia Byd i Gost wędrowali z południa Polski na północ, szuka­jąc dogodnego miejsca, aby się osiedlić. Razu onego na małym wzgórzu, tuż koło Górzyskowa odpoczywali i zachwyceni pięknem doliny, gród założyli i nazwali go Bydgost. Kilka zachodów słońca później na miejskiej pieczęci wyryto bramę z basztami i z półotwartymi wrotami — co oznacza, że bydgoszczanie wszystkich dobrych ludzi, gości i kupców serdecznie witają. Ci co bramy miasta przekroczyli przyznają, że ściganie na żużlowym torze jest tu najpiękniejsze na świecie. Pewnikiem nie za sprawą czarownic, które zjechały na miotłach w XIV wieku i urok na bydgoski tor rzuciły.

Opis: Namiot rozbijesz w centralnym parku miejskim, wyśpisz się za wszystkie czasy, wina zakosztujesz, a carabinieri najmniejszej uwagi ci nie uczynią. Rozgadani Włosi najwyraźniej omijają Lonigo, bo sennie tu i sielankowo, że nawet poranne espresso nie budzi adrenaliny w żyłach. Wszystko zmienia się gdy do parku maszyn wjeżdża oklejony reklamami najdłuższy ambulans na świecie, który wygląda niczym żużlowy motorhome. Włoch nie jest już prezydentem FIM-u, więc i przyjęcia po GP są mniej wystawne, ale gospodarze dbają o sympatyczną atmosferę. I humor gościom dopisuje, choć tor wybitnie sprzyja żużlowcom obdarzonym genialnym refleksem. Jak mawia Nicki Pedersen: „dobry start smakuje tutaj jak dobre spaghetti...”

Opis: Pierwszy stadion w Niemczech zbudowany w 100% za prywatne pieniądze. 186 mln euro wyłożone przez inwestorów pozwoliło na użycie najnowocześniejszych technologii. Wysuwana automatycznie murawa, ruchome schody, wspaniała akustyka. W Veltins Arena obowiązuje plastikowy pieniądz. Czerwone światło na specjalnej karcie wydanej przez gospodarzy informuje o braku środków. Niestety, speedway nie przepada za bezdusznymi wynalazkami. Blichtr stadionu otwartego 13 sierpnia 2001 roku blednie w ustach jedynego niemieckiego mistrza świata na żużlu. „Na tym torze zupełnie nie można pokusić się o wyprzedzanie” – przyznają zwycięzca finału z Norden z 1983 roku...